Kto może nas tego nauczyć? e-tlumacze.net to strona, która już jakby wdrapała się na tę jabłoń i może nam podać doświadczoną dłoń. Dlaczego więc nie skorzystać? Jeśli decydujemy się na pracę etatową, na pewno ktoś zostanie nam przydzielony, aby mieć tzw. „oko” na nasze poczynania. Mamy więc pomocnika, do którego możemy zawsze udać się po radę.

Co jednak, kiedy zamarzy nam się praca na własny rachunek?

Podobno, najtrudniejszy jest pierwszy krok. Na pewno po wielu latach będziemy go pamiętać lepiej, niż wszystko inne. Tłumacz musi sprostać wielu wyzwaniom, ale ten pierwszy krok jest początkiem drogi ku doświadczeniu i sukcesie w zawodzie. Pomimo tego, będąc na studiach wszystko wydaje się takie proste. Jednak zupełnie jesteśmy nieprzygotowani, aby płynąć po głębokich wodach, ponieważ żadne studia do takich eskapad nie przygotowują. Studia zapewniają wiele zajęć praktycznych. Przerabia się tłumaczenia pisemne z wielu dziedzin. Tłumaczy się wiersze, powieści, ogólnie prozę. Najpierw trzeba zrozumieć tekst, aby go potem przetłumaczyć. A literaci czasem sami nie wiedzą, co piszą. Drugą trudnością mogą być pisma prawnicze, techniczne, czy urzędnicze.

Oczywiście jest to proste, jak się tłumaczy na studiach. Prawdziwi klienci są bardziej wymagający. Na pewno, pierwszy tekst dany nam do tłumaczenia, to będzie wyzwanie na skalę całej naszej, zdobytej wiedzy. I, nie ma co się dziwić. Jeśli pierwsze tłumaczenie by nie wyszło, kolejne tylko przysporzyłyby nam więcej stresu. Ale zanim powitamy pierwszego klienta, są inne rzeczy do zrobienia. Trzeba założyć działalność gospodarczą, zdecydować o formie podatkowej, (jakie podatki będziemy płacić – są różne do wyboru, ale nie o tym chcę pisać). Aby założyć działalność gospodarczą, wystarczy jedna wizyta w Urzędzie Miasta, lub Gminy. Zależy gdzie mieszkamy. Oczywiście, lepiej będzie, jak naszą działalność poprowadzimy w dużym mieście. Na prowincji rzadko zdarza się coś do tłumaczenia, a przecież chcemy zarobić.

Jest działalność i co dalej?

Generalnie, będzie potrzebny klient. I to od zaraz. Najlepiej, niezbyt marudny. Ale jak go zdobyć? Są na to różne sposoby. W dobie Internetu, globalizacji, tylko wyobraźnia może nas ograniczać. A co do pracy tłumacza. Oczywiście tłumaczenie wymaga dokładnego zrozumienia tekstu. Nie chodzi tu o słowa, ale sam sens wypowiedzi. Gdybyśmy tłumaczyli dany tekst bez zrozumienia sensu, tylko tak słowo, za słowem, żaden klient nie byłby zadowolony. Znajomość technik tłumaczenia, oraz uwrażliwienie na kwestie językowe nie wystarczą, aby wejść na prawdziwy rynek, do prawdziwych klientów. Trzeba o tym pamiętać, decydując się na taką pracę.

Materiał został zainspirowany wpisem z pamiętnika tłumacza-żółtodzioba

Praca nie dla każdego

Najistotniejsze jest tu chyba to, że pracować w tym zawodzie nie może każdy chętny. Bez wątpienia aby pracować jako księgowy trzeba posiadać odpowiednie wykształcenie, ale też niezbędną wiedzę i umiejętności. Tak więc osoba, która myśli o tym zawodzie powinna wybrać na właściwym etapie edukacji, chociażby szkołę średnią o profilu ekonomicznym czy już później na uczelni wyższej kierunek ekonomia, finanse i rachunkowość bądź podobne.  Jednak żeby osiągnąć wybrany przez siebie cel bycia księgowym, należy też posiadać odpowiednie cechy takie jak cierpliwość, sumienność czy przede wszystkim analityczny umysł i predyspozycje do przedmiotów ścisłych.

Zalety pracy księgowego

Niewątpliwie praca księgowego ma wiele zalet. Generalnie jest to zajęcie raczej poważane, przez to nieźle płatne. Ponadto z cała pewnością jest to praca spokojna, nieoparta na rywalizacji ze współpracownikami. Ma się swoje zadanie do wykonania, na które dostaje się odpowiednią ilość czasu i po prostu trzeba ją wykonać. Tak więc zdecydowanie jest to plus tego zajęcia, oczywiście przy założeniu, że nie mamy problemu z organizacją własnej pracy. Zaletą bycia księgowym jest też raczej spora ilość miejsc pracy . Aktualnie ciągle powstają nowe firmy, mniejsze lub większe. Prowadzenie księgowości w średnich czy większych firmach jest raczej koniecznością, stąd też pracy dla specjalistów w tym fachu raczej nie brakuje. Zaletą jest też dynamicznie i w coraz większym tempie powstająca ilość komputerowych programów księgowych do fakturowania, co znacznie ułatwia pracę osobom prowadzącym dział księgowości.

jakie są minusy pracy księgowego?

Oczywiście jak we wszystkim, tak i w pracy księgowego poza zaletami  znajdziemy również wady. Podstawowym minusem tej pracy, jest chyba niesamowita jej przewidywalność i mówiąc wprost nuda. Nie bez powodu, księgowy jest uważany za jeden z nudniejszych zawodów świata. Zwłaszcza, że praktycznie nieustannie pracuje sam  ze swoimi cyferkami, tabelkami i wyliczeniami. Chociaż tyle, że w obecnych czasach znajdują się one w komputerze a nie w obszernych zeszytach. Bez wątpienia bycie księgowym wymaga też ciągłego skupienia. Chociaż najkrótsza chwila rozproszenia,może skończyć się błędem i poważnymi tarapatami. I to chyba kolejna wada tej pracy. Nawet za niewielki błąd, księgowego mogą czekać surowe konsekwencje. Rzecz jasna głównie natury finansowej, jeżeli z powodu jego błędu firma poniosła dotkliwe straty. Z drugiej jednak strony, w bardziej skrajnych przypadkach mogą być to nawet problemy natury prawnej, jeżeli odpowiednie organy Państwa będą zdania, że to wcale nie była pomyłka a działanie celowe. Choćby przy okazji rozliczeń podatkowych, które każdego roku księgowy musi przygotowywać.

Podsumowując, praca księgowego ma zarówno całkiem sporą liczbę zalet, ale również i niekrótką liczbę wad. Należy jednak pamiętać też o tym, że te wymienione przeze mnie, w dużym stopniu są dość subiektywne. Z całą pewnością dla nie jednej osoby, zaletą będzie to co dla drugiej wadą i oczywiście na odwrót. Najważniejsze jest więc chyba to, żeby lubić swoją pracę, kochać to co się robi zawodowo. Wtedy nawet największe wady danego zawodu, nie będą nam przeszkadzać. No i nawet najmniejsze jego zalety, będą nas wyjątkowo cieszyć.

Artykuł opracowano wspólnie z firmą dostarczającą programy do wystawiania faktur. Więcej o firmie na stronie: http://ksiegowosc24.pl (zobacz też programy dla księgowości tutaj: http://ksiegowosc24.pl/faktura-vat-program/)

Zawód florystyki/kwiaciarki, to zawód nie dla każdego. Człowiek zajmujący się kwiatami musi posiadać 100 % estety, czyli kogoś „odczuwającego zmysłami”. Esteta, to osoba potrafiąca dostrzec, wyróżnić rzeczy piękne, wrażliwa na piękno, którego jest znawcą. Nie każdy to potrafi. Aby dostrzec piękno świata flory, potrzeba dużo wrażliwości, optymizmu, delikatności. Kwiaty, to też żywe stworzenia i wymagają pełnego zaangażowania w ich „świat”. Florystka to ktoś, kto rozumie ich piękno. Dostrzega je wszystkimi swoimi zmysłami. Zapach, kolor, delikatność płatków, niestałość i kruchość życia. Wszystko to daje florystyce satysfakcję z jej zawodu. Ponieważ może ingerować w światy, których nie dostrzega nikt inny. Ponieważ może być niejako stworzycielem piękna i to piękno dawać innym, czyli kupującym wszelkiego rodzaju bukiety. To praca bardzo wymagająca. Każdy zrozumie, iż nie da się połączyć tulipana z ostem. Florysta też to rozumie. Jednak gdyby spróbował, kto wie, czym by się to zakończyło. Kto wie, co mogłoby wyniknąć z połączenia róży z wiązem, albo gardenii z jemiołą. Zawód florysty, to nie tylko połączenia roślin. To estetyka w pełnej okazałości. Można próbować zostać florystą. Ale ten kto zostanie, będzie niejako królem świata flory.

Kto może zostać florystą?

“Są ludzie pozbawieni poczucia czasu. Chcą zrywać kwiaty, które się jeszcze nie stały kwiatami: i wtedy okazuje się, że nie ma kwiatów.” – Antoine de Saint-Exupéry.

To dobre pytanie: Kto może zostać florystą? Na pewno ktoś, kto rozumie florę, potrafi ją zespolić razem, wierzy w swoje możliwości oddziaływania na siły przyrody, oraz wie, że rośliny nie żyją długo, szczególnie wtedy, gdy je ktoś ścina. Np. goździk po ścięciu chciałby aby wsadzono go do wody z cukrem, wtedy będzie długo istniał i zachwycał swoim zapachem. Inne rośliny także mają swoje „zachcianki”. Ale to wie tylko florysta, także doświadczona kwiaciarka. Więc kto może zostać florystą? Każdy, kto czuje ku temu predyspozycje i miłość do świata flory. Bardzo łatwo jest kochać stworzenia futerkowe jak np. koty, psy itp. Ale kto potrafi pokochać osty, tulipany, storczyki, czy róże? Szczególnie wtedy, gdy przy przycinaniu boleśnie skaleczyły nas w ręce, albo i nawet twarz? Tylko ten, co potrafi dostrzec piękno świata flory, może się z nim zaprzyjaźnić i czerpać z niego profity. A profitów jest dużo. I nie każdy potrafi je dostrzec. Doświadczony florysta upięknia świat w sobie tylko znajomy sposób. Jego piękność nie szpeci. Jego piękność jest doskonała, ponieważ brnie w doskonałość natury. A tej chyba nikt nie zaprzeczy.

Co z zawodem florystki?

“A z kolei najnieszczęśliwsze życie ma swoje słoneczne godziny i swoje ubożuchne kwiatki szczęśliwości, rozsiane wśród piasku i kamieni.” – Hermann Hesse “Wilk stepowy”

Poeta może zostać florystą, a i florysta może zostać poetą. „Kiedy nie stanie mi mojej odwagi wezmę kwiat i będę nim walczył…” – mówi poeta. Piękno dzisiejszego świata jest niezaprzeczalne. Ale bez kwiatów, to piękno zubożeje i zaginie. Florysta to ktoś, kto utrzymuje to piękno na powierzchni ludzkiej świadomości. To przez ten zawód możemy cieszyć się doskonałością natury i jej pięknem. Kiedy spotkasz na swej drodze stokrotkę, co robisz? Pójdziesz dalej? Ale czy po niej? A jakie to ma znaczenie? To właśnie florysta powie ci, jakie ma znaczenie dla piękna flory i tego świata, zwykła stokrotka. Nikt nie chciałby żyć bez zapachu róż, oraz doskonałości stokrotek. Florysta dostrzeże ich piękno i moc, oraz sprawi, że właśnie ta stokrotka dostarczy każdemu niezapomnianych wzruszeń i niezaprzeczalnych przyjemności wzrokowych. Chciałabym żyć w świecie, w który nie ma innych problemów, pomijając te o układaniu bukietów, oraz doborze właściwych kolorów i sentencji ogólnego efektu. Jeśli ktoś chce zostać florystą, wystarczy spojrzeć na jesienny ogród. Dostrzec spójność kolorów i spokój, jaki ofiaruje nam nasza natura. Także, co chce nam powiedzieć.

Autorem artykułu jest strona, na której opisano historię święta 8 marca (Dzień Kobiet) 

Szkoła

By móc wykonywać ten zawód niezbędne jest ukończenie szkoły o odpowiednim profilu, która oferuje kurs zawodowy w tym zakresie. Liczba godzin, jakie trzeba poświęcić na odbycie kursu, jest dosyć spore, gdyż liczy sobie 350 godzin na przygotowanie do zawodów w obszarze budowlanym i 600 godzin już końcowej specjalizacji montera konstrukcji budowlanych. To daje pół roku intensywnej nauki przy założeniu standardowego ośmiogodzinnego dnia pracy. Standardowo nauka trwa półtora roku w trybach stacjonarnym lub zaocznym. Jest to konieczne, gdyż monter konstrukcji to zawód odpowiedzialny. Jakikolwiek błąd może oznaczać zawalenie się budynku w przyszłości. Kurs zawodowy nie tylko obejmuje przygotowanie do pełnienia konkretnej funkcji na placach budowy, ale także podstawy zarządzania własną firmą i etykę zawodową. By móc uczęszczać do szkoły, wystarczy mieć skończone gimnazjum lub ośmioletnią szkołę podstawową. Sama nauka może odbywać się zarówno w szkołach zawodowych, jak i specjalnych placówkach organizujących kursy zawodowe lub kursy kompetencji zawodowych.

Na budowie

Pracownik wykształcony może należeć do jednej z pięciu podstawowych ekip budowlanych. Zespół obsługi maszyn koordynuje i obsługuje żurawie budowlane, podnośniki i inne urządzenia tego typu.Zespół kierowników linowych jest odpowiedzialny za końcowe przygotowanie danego elementu do wbudowania i wliczenia w poczet konstrukcji – od zamontowania na haku maszyny budowlanej przez pomoc w kierowaniu transportem za pomocą specjalnych lin. Od momentu dostarczenia elementu na końcowe miejsce, obowiązki przyjmuje zespół montażowy, który zwalnia go z haków, umieszcza wstępnie na swoim miejscu i stęża za pomocą specjalistycznych urządzeń. Zespół rektyfikacyjny odpowiada za końcowe już pomiary dotyczące połączenia elementów w konstrukcję, zabezpiecza otwory, wykonuje poręcze ochronne. Przygotowuje wszystko pod samo łączenie konstrukcji budowlanej. No i wreszcie ostatni w hierarchii jest zespół montażowo-wykończeniowy, który zajmuje się ostatecznym i trwałym łączeniem części w jedną stabilną konstrukcję. Do ich obowiązków należy spawanie, zapełnianie zaprawą, ale także malowanie niezbędnych fragmentów. Jak widać, praca montera konstrukcji budowlanych może być bardzo różnorodna i ciekawa. Trzeba znaleźć własne miejsce, co nie znaczy, że po podniesieniu kwalifikacji zawodowych nie można zmieniać specyfikacji pracy własnego zespołu. Urozmaicone są również place budów. Monterów konstrukcji potrzeba nie tylko do konstrukcji budynków, ale także mostów, kładek lub słupów energetycznych.

Uprawnienia i zarobki

W zależności od charakterystyki pracy zespołu, niezbędne może się okazać posiadanie pewnych uprawnień. Jednym z nich są chociażby uprawnienia do obsługi żurawia budowlanego. Dzięki temu, można liczyć na przeciętne wynagrodzenie rzędu 3105 złotych brutto. Inni pracownicy są potrzebni do spawania elementów. Wykwalifikowany spawacz może oczekiwać 3100 złotych brutto, wszystko jednak zależy od rodzaju posiadanych certyfikatów. Wynagrodzenie przeciętnego pracownika zajmującego się montażem konstrukcji budowlanych wynosi 2750 złotych brutto. Na najwięcej można liczyć w średnich przedsiębiorstwach. Benefity są przyznawane dość rzadko, trzeba się natomiast liczyć z koniecznością częstych wyjazdów. Zwłaszcza, jeśli siedziba firmy znajduje się w miejscowości, w którą niewiele się inwestuje. Nie jest jednak tak, że przez całe życie pracownik musi wykonywać jeden i ten sam typ zadań. Cały czas można szkolić się i zdobywać nowe certyfikaty uprawniające do obsługi konkretnych maszyn lub wykonywania określonych prac. Da to nie tylko możliwość samorozwoju, ale także potrafi dość pokaźnie zwiększyć pensję.

Dziękujemy firmie  http://wmsbudownictwo.pl/ – producentowi konstrukcji drewnianych z drewna klejonego za pomoc w przygotowaniu niniejszego poradnika.